Hematoma (mavijosje): shkaqet, simptomat, trajtimi
Hematoma është një mavijosje: gjaku rrjedh nga enët e dëmtuara të gjakut në indet përreth ose nën lëkurë, duke u shfaqur si një ndryshim ngjyre.
Tabela e përmbajtjes
Shënim i rëndësishëm
Ky artikull është vetëm për qëllime informuese dhe nuk zëvendëson një diagnozë ose këshillë mjekësore. Nëse keni ndonjë shqetësim, ose nëse ju nevojitet një plan trajtimi i personalizuar, është thelbësore të konsultoheni me një specialist të kualifikuar.
Hematoma është termi mjekësor për një mavijosje, shpesh e quajtur „njollë blu“. Ndodh kur enët e vogla të gjakut (kapilarë, vena ose, më rrallë, arterie) dëmtohen nga një lëndim dhe gjaku rrjedh në indet përreth, në një zgavër trupore ose nën lëkurë. Gjaku i rrjedhur kalon një proces mpiksjeje dhe më pas bëhet i dukshëm për ne si një ndryshim ngjyre dhe shpesh si ënjtje – mavijosja tipike.
Përkufizim
Hematoma është një grumbullim gjaku në indet e trupit jashtë enëve të gjakut.

Si zhvillohet një hematomë? Shkaqet dhe shfaqja
Shkaku më i zakonshëm i hematomave dhe mavijosjeve është forca e jashtme, si një dëmtim i lehtë ose një më serioz:
- Një goditje (p.sh. kundër një mobiljeje)
- Një rënie (p.sh. gjatë ushtrimeve sportive ose gjatë kryerjes së aktiviteteve të përditshme)
- Një mavijosje ose kontuzion
Të tilla incidente shkaktojnë dëmtim të enëve të vogla të gjakut nën lëkurë ose në shtresat më të thella të indit. Kështu formohen mavijosjet.
Shkaqe të tjera të mundshme dhe ngjarje:
Pas operacionit: Hematomat janë një efekt anësor shumë i zakonshëm dhe zakonisht normal pas procedurave kirurgjikale, pasi këto pashmangshmërisht përfshijnë prerjen e indeve dhe enëve të vogla të gjakut. Kjo vlen edhe në fushën e kirurgjisë kozmetike.
Marrja e ilaçeve: Disa ilaçe, veçanërisht ato që hollojnë gjakun (antikoagulantë si Marcumar®, heparina ose acidi acetilsalicilik/ASA), rrisin rrezikun e gjakderdhjes dhe, rrjedhimisht, të formimit të hematomave, shpesh edhe si pasojë e incidenteve të vogla.
Sëmundjet: Në raste të rralla, disa gjendje mjekësore që ndërhyjnë në mpiksjen e gjakut (p.sh. hemofilia, mungesa e trombociteve) ose që e bëjnë muret e enëve më të brishta mund të çojnë gjithashtu në një prirje të rritur për zhvillimin e hematomave. Kjo mund të jetë një shkak i mavijosjeve të shpeshta.
Hematoma spontane: Në disa raste, hematoma të vogla mund të shfaqen edhe pa ndonjë shkak të dukshëm të jashtëm, veçanërisht tek njerëzit me enë gjaku shumë të brishta ose me prirje për ind lidhës të dobët.
Mosha: Ndërsa plakemi, lëkura bëhet më e hollë dhe indi lidhës mbështetës dobësohet, gjë që na bën më të prirur ndaj mavijosjeve.
Në parim, hematomat mund të shfaqen kudo në sipërfaqe ose brenda trupit ku ka enë gjaku – nga sipërfaqja e lëkurës deri në shtresat e thella të muskujve ose organeve. Ndonjëherë, mavijosjet më të thella bëhen të dukshme vetëm pas disa ditësh.
Cilat janë simptomat e një hematome?
Shenjat tipike të një hematome sipërfaqësore – me fjalë të tjera, një mavijosje klasike – janë:
- Çngjyrosja e lëkurës: Kjo është simptoma më e dukshme. Ngjyra ndryshon me kalimin e kohës dhe shpesh shfaq disa ngjyra të ndryshme njëkohësisht.
- Enjtje: Zona e prekur mund të fryhet si pasojë e gjakut që është rrjedhur dhe reagimit inflamator të trupit.
- Dhimbje: Hematomat shpesh janë të ndjeshme kur preken ose shkaktojnë dhimbje spontane, veçanërisht në ditët e para. Dhimbja dhe përhapja e hematomës varen nga madhësia dhe vendndodhja e saj.
- Nxehtësia e tepruar: Zona e prekur mund të ndihet më e ngrohtë se zona përreth.
- Kufizimi funksional: Në rastin e hematomave më të mëdha, veçanërisht nëse një hematomë ndodhet pranë një nyjeje, lëvizshmëria mund të jetë e kufizuar.
Rëndësia e simptomave varet nga vendndodhja dhe madhësia e hematomës, si dhe nga ashpërsia e dëmtimit fillestar.
Progresioni tipik i ngjyrës së një hematome: nga blu në të verdhë
Ndryshimi i ngjyrës në një hematomë, që shpesh bëhet blu, është një proces magjepsës që pasqyron shpërbërjen e pigmentit të gjakut, hemoglobinës, në ind derisa hematoma zhduket plotësisht:
- Ditët 0–2 (nga e kuqe në të kuqe të errët/blu) Menjëherë pas lëndimit, gjaku që ka rrjedhur është ende i pasur me oksigjen dhe duket i kuqërremtë. Ai mpikset shpejt dhe humb oksigjenin, duke bërë që ngjyra e tij të ndryshojë në të kuqe të errët, blu, vjollcë të thellë ose pothuajse të zezë.
- Ditët 3–5 (blu-e zezë deri në jeshile të errët) Trupi fillon të shpërbëjë hemoglobinën. Një nga produktet e shpërbërjes është biliverdina (një pigment i tëmthit), e cila ka ngjyrë jeshile.
- Ditët 5–10 (gjelbër në verdhë-kafe) Biliverdini më pas shpërbëhet në bilirubin (po ashtu një pigment i tëmthit), duke rezultuar në një ngjyrë të verdhë-kafe. Në këtë fazë, njolla mund të shfaqë disa ngjyra njëkohësisht.
- Ditët 10–14+ (nga e verdha e hapur deri te zbehja) Bilirubina eliminohet gradualisht; ngjyra zbehet dhe më në fund zhduket plotësisht, derisa të rikthehet ngjyra normale e lëkurës. Trupi ka shpërbërë plotësisht gjakun dhe mbetjet e tij.
Mirë të dihet
Koha e saktë dhe ashpërsia e ndryshimit të ngjyrës mund të ndryshojnë nga personi në person dhe varen nga madhësia dhe thellësia e hematomës, si dhe nga gjendja e përgjithshme shëndetësore e personit. Pamja ndryshon në mënyrë të qëndrueshme ndërsa lëndimi shërohet.
Çfarë lloj hematomash ekzistojnë?
Profesionalët mjekësorë klasifikojnë hematomat sipas vendndodhjes dhe thellësisë së tyre:
- Hematoma nën lëkurë: Klasikja „mavijosje“, e vendosur menjëherë nën lëkurë (në nënlëkurë), ku lëkura mbetet ende e paprekur. Ky është tipi më i zakonshëm.
- Hematoma intramuskulare: Gjakderdhje brenda një muskuli. Kjo mund të jetë më e dhimbshme dhe të zgjasë më gjatë për t'u shëruar.
- Hematoma periostale: Një mavijosje në periost, p.sh. zakonisht në kockën e pjesës së poshtme të këmbës pas një goditjeje.
- Hematomat në zgavrat e trupit ose në organe (si dhe hematomat e brendshme): Shumë më serioze janë hemorragjitë në kavitetet trupore (p.sh. efuzioni i nyjeve/hemarthroza, grumbullimi i gjakut në kavitetin e kraharorit/hemotoraksi) ose brenda organeve. Hematomat intrakraniale (hematomat në tru), si hematomat epidurale ose subduralë, janë veçanërisht të rrezikshme sepse mund të ushtrojnë presion mbi trurin dhe kërkojnë vëmendje mjekësore të menjëhershme, pasi gjaku nuk mund të kullojë. Këto hematoma të brendshme nuk janë gjithmonë menjëherë të dukshme.
- Forma specifike: Shembuj përfshijnë hematomën monokulare (një mavijosje rreth një sy) ose hematomën e syzeve (në të dyja anët), që mund të tregojë një frakturë të bazës së kafkës. Një mavijosje nën thonjën e dorës ose të këmbës (hematomë subunguale) është gjithashtu një lloj hematome.
Për syrin e pa trajnuar, zakonisht është vetëm hematoma nën lëkurë ajo që shihet drejtpërdrejt.
Si diagnostikohet një hematomë?
Një hematomë sipërfaqësore zakonisht identifikohet nga mjeku përmes një ekzaminimi vizual, bazuar në ndryshimin tipik të ngjyrës dhe ënjtjen e lëkurës. Mjeku gjithashtu do të pyesë për rrethanat e aksidentit ose shkaqet e mundshme (historia mjekësore).
Nëse dyshohet për hematoma të thella ose më të mëdha, veçanërisht kur shkaku është i paqartë ose dyshohen komplikacione, mund të përdoren teknikat e imazherisë:
- Eko (sonografi): Ai mund të tregojë qartë madhësinë dhe vendndodhjen e një hematome.
- Imazheria me rezonancë magnetike (IRM) ose tomografia e kompjuterizuar (CT): Këto përdoren kur dyshohet për gjakderdhje të brendshme ose hematoma në zonën e kokës.
Çfarë do të thotë 'hematomë' në anglisht?
Termi anglez për një hematomë është hematomë (Anglisht amerikane) ose hematomë (Anglisht britanike). Në të folurën e përditshme, një mavijosje shpesh quhet „bruise“.
Si trajtohet një hematomë?
Shumica e hematomave të vogla dhe sipërfaqësore shërohen vetvetiu pa ndonjë efekt të qëndrueshëm dhe nuk kërkojnë trajtim mjekësor të veçantë. Megjithatë, ekzistojnë masa që mund të ndihmojnë procesin e shërimit dhe të reduktojnë simptomat si dhimbja dhe përhapja e mavijosjes:
Rregulli PECH si një masë e menjëhershme e ndihmës së parë
Menjëherë pas një dëmtimi që mund të çojë në një hematomë, zbatimi i parimit RICE ndihmon në mbylljen e enëve të gjakut të dëmtuara dhe në reduktimin e rrjedhjes së gjakut:
- P – Pushim Pushoni pjesën e prekur të trupit dhe shmangni çdo sforcim të mëtejshëm mbi të.
- E – Akullore Ftohni zonën për rreth 15–20 minuta duke përdorur një kompresë të ftohtë, një paketë akulli (e mbështjellë me një pëlhurë për të parandaluar ngrirjen!) ose ujë të ftohtë. Ftohtia bën që enët e gjakut të ngushtohen, gjë që redukton sasinë e gjakut që rrjedh dhe minimizon ënjtjen dhe madhësinë e mavijosjes.
- C – Kompresion Një fashë presioni të lehtë (fashë elastike) gjithashtu mund të ndihmojë në kufizimin e gjakderdhjes në indet dhe në reduktimin e ënjtjes. Kini kujdes që fashën ta mos vendosni shumë ngushtë, në mënyrë që të mos kufizoni qarkullimin e gjakut.
- H – Ngritje nga toka Ngritja e pjesës së prekur të trupit (më lart se niveli i zemrës) lehtëson kullimin e gjakut dhe të lëngut limfatik, duke ndihmuar në reduktimin e ënjtjes.
Mjaltëra mbështetëse dhe kurat shtëpiake
Njollëra dhe xhel të ndryshme të disponueshme në farmaci mund të ndihmojnë procesin e shërimit dhe të lehtësojnë simptomat:
- Uljëra që përmbajnë heparinë: Heparini ka efekt antikoagulant dhe mund të ndihmojë në përshpejtimin e shërimit të një mavijosjeje dhe në reduktimin e ënjtjes.
- Unguenta ose tinktura me arnikë: Thuhet se arnika ka veti kundër inflamacionit dhe dekongjestive.
- Ekstraktet bimore: Ointmentet që përmbajnë ekstrakt të symphytum-it ose të kastanjes së kuqe gjithashtu mund të ofrojnë lehtësim.
E rëndësishme
Fërko me butësi pomadat dhe shmang fërkimin e fuqishëm për të mos irrituar më tej indin. Pomadat nuk duhet të aplikohen në plagë të hapura. Në raste të rralla, kur mavijosjet janë shumë të mëdha ose të kapsulluara, mund të nevojitet drenazh mjekësor për të parandaluar komplikimet.
Kur duhet të shkoni te mjeku për një hematomë?
Edhe pse shumica e hematomave janë të padëmshme, ka situata në të cilat është e këshillueshme, madje edhe e nevojshme, të konsultoheni me një mjek për të shmangur komplikimet:
- Hematoma shumë të mëdha ose që zgjerohen shpejt: Veçanërisht kur lindin pa ndonjë arsye të mirë.
- Dhimbje e fortë, pulsuese: Ata që nuk i përgjigjen analgjezikëve standardë.
- Ënjtje e konsiderueshme dhe lëvizje e kufizuar: Veçanërisht në zonën e nyjeve. Nëse lihet pa trajtuar, efuzioni i nyjeve (hemarthrozë) mund, në afat të gjatë, të kontribuojë në gjendje të tilla si osteoartriti.
- Mavijosje në kokë, rreth syve, në qafë ose në zonën gjenitale: Këto mund të tregojnë lëndime më serioze ose të çojnë në komplikacione.
- Simptoma shtesë: Të tilla si ethe, gjendje e rëndë e përgjithshme, nauze, të vjella, ndërprerje e vetëdijes ose shenja paralize (sidomos pas dëmtimeve në kokë).
- Mavijosje pa shkak të dukshëm, ose nëse vëreni se mavijoseni më shpesh: Nëse shpesh të dalin mavijosje ose të shfaqen pa ndonjë arsye të dukshme, duhet të konsultohesh me një mjek për të përjashtuar çdo çrregullim të koagulimit ose ndonjë gjendje tjetër mjekësore.
- Dëmtim i dyshuar shtesë: Si, për shembull, një kockë e thyer ose një dëmtim i ligamentit.
- Nëse hematoma infektohet: Simptomat përfshijnë skuqje të rëndë, ngrohtësi, dhimbje pulsuese dhe, në disa raste, formimin e pusit.
- Nëse po merrni medikamente që hollojnë gjakun (p.sh. Marcumar®) dhe zhvillojë një hematomë më të madhe.
Kujdesi pas hematomës: Çfarë duhet të keni parasysh pas një hematome?
Kujdesi pasues për një hematom të pa komplikuar zakonisht nuk kërkon asnjë masë specifike:
- Durimi: Jepni trupit tuaj kohë që të thithë mavijosjen. Në varësi të vendndodhjes, madhësisë dhe thellësisë, mund të duhen nga disa ditë deri në disa javë që hematoma të zhduket plotësisht. Një mavijosje shpesh zbehet ndjeshëm brenda dy javësh.
- Ruajtja: Shmangni të vendosni zonën e prekur nën stres të rëndë ose ta ekspozoni ndaj goditjeve të mëtejshme gjatë ditëve të para.
- Vëzhgim: Kini kujdes për shenjat e përkeqësimit të gjendjes ose të infeksionit (shih „Kur të konsultoheni me mjekun?“).
- Mobilizim i butë: Pasi dhimbja akute të ketë pushuar, ushtrimet e lehta mund të ndihmojnë në stimulimin e metabolizmit në zonën e prekur dhe në nxitjen e largimit të mbetjeve të gjakut.
Në rastin e hematomave që kërkojnë trajtim mjekësor ose të hematomave më të mëdha, mjeku juaj do t'ju japë udhëzime specifike për kujdesin pasues.
Mavijosjet pas procedurave kozmetike: Çfarë është normale?
Pas procedurave të kirurgjisë estetike, si liposuksioni, rritja e gjoksit ose ngritja e fytyrës, mavijosjet dhe ënjtjet janë shumë të zakonshme dhe zakonisht janë pjesë normale e procesit të shërimit. Shkalla e këtyre simptomave mund të ndryshojë në varësi të llojit dhe përmasës së procedurës, predispozitës së individit dhe teknikës kirurgjikale të përdorur.
Kirurgu juaj do t'ju shpjegojë në detaje, para procedurës, çdo efekt anësor që mund të prisni, si mavijosjet. Është e rëndësishme të theksohet se:
- Ju lutemi ndiqni me kujdes udhëzimet pas operacionit: Këto zakonisht përfshijnë aplikimin e kompresave të ftohta, ngritjen e zonës së prekur, veshjen e rrobave kompresive dhe marrjen e medikamenteve të përshkruara.
- Bëni kontrolle të rregullta: Mjeku juaj do të monitorojë shërimin tuaj.
- Ju lutemi raportoni çdo parregullsi: Nëse mavijosjet bëhen jashtëzakonisht të mëdha, janë tepër të dhimbshme, ënjtja rritet ndjeshëm ose vëreni ndonjë shenjë infeksioni, kontaktoni menjëherë mjekun tuaj.
Edhe pse mavijosjet pas kirurgjisë estetike mund të duken të shëmtuara, ato zakonisht janë të përkohshme. Kujdesi i mirë pas operacionit është thelbësor për të arritur rezultatin më të mirë të mundshëm dhe mund të ndihmojë që mavijosjet të zbehen më shpejt.
Nëse lindin papritmas komplikacione që kërkojnë trajtim të mëtejshëm, sigurimi që mbulon kostot e ndjekjes mund të ofrojë një mbrojtje të rëndësishme financiare.